Romanus

O materiale

Glina to jeden z najstarszych materiałów budowlanych, a jednocześnie jeden z najzdrowszych. To materiał w pełni naturalny, akustyczny i bakteriobójczy. Jego największą zaletą jest zdolność do regulowania mikroklimatu w pomieszczeniu — glina oddaje wilgoć do powietrza, gdy jest zbyt sucho, i pochłania jej nadmiar, gdy w pomieszczeniu robi się zbyt wilgotno. Dzięki temu ściana nie tylko wygląda naturalnie, ale realnie pracuje na komfort i zdrowie osób, które w tym pomieszczeniu przebywają.

Charakter efektu

Efekt CALCE CRUDA jest z założenia surowy, nieidealny, niedopracowany — i właśnie to jest jego pięknem. To nie jest efekt, który dąży do perfekcyjnej gładkości czy powtarzalności — wręcz przeciwnie, jego wartość leży w naturalnej nieregularności.

Po nałożeniu i wyschnięciu drugiej warstwy materiał wciąż „żyje” — widoczne są naturalne przebarwienia w 2–3 odcieniach, które są charakterystyczne dla prawdziwej gliny (z bliska efekt jest jeszcze bardziej widoczny). To efekt niepowtarzalny i w pełni naturalny — jeden z najbardziej subtelnych i delikatnych efektów dekoracyjnych, jakie można uzyskać na ścianie.

Technika nakładania

1. Podkład pod tynki dekoracyjne — nakładamy wałkiem lub pędzlem na całą powierzchnię. Pozostawiamy do wyschnięcia na 6–8 godzin przed nałożeniem pierwszej warstwy ROMANUS.
2. Pierwsza warstwa ROMANUS — nakładamy pacą wenecką na grubość ziarna tynku dekoracyjnego. Pozostawiamy do wyschnięcia na 10–12 godzin przed nałożeniem drugiej warstwy.
3. Druga warstwa ROMANUS — tu decyduje się o ostatecznym efekcie CALCE CRUDA.

Kluczem do efektu CALCE CRUDA jest sposób łączenia fragmentów podczas nakładania drugiej warstwy. Nie pracujemy w poziomach ani w pionach — łączenia wykonujemy w sposób celowo nieregularny.

Materiał nakładamy na pacę wenecką, a następnie cieniujemy i rozprowadzamy go, kryjąc poprzednio nałożoną warstwę gliny. Nakładamy nieregularnie, naciągając materiał na wcześniej położoną, wciąż mokrą warstwę, delikatnie łączymy i cieniujemy — ważny jest tu też odpowiedni docisk pacy. Przy kolejnym fragmencie ponownie nabieramy materiał, kładziemy go przed miejscem łączenia i nieregularnie łączymy z poprzednim fragmentem, starając się zachować naturalne, autorskie wzory faktury. W trakcie pracy w fakturze celowo zostają drobne prześwity (otworki) — jeśli któryś wyda się zbyt duży, można go od razu zmniejszyć, dodając niewielką ilość materiału. Trzeba jednak pamiętać, że jest to działanie jednokierunkowe — raz zamknięty prześwit nie da się już ponownie otworzyć.

Cały czas „odświeżamy” miejsca łączenia — nie pracujemy kwadratami ani dużymi płaszczyznami, tylko przejściami na szerokość pacy. Taki sposób pracy gwarantuje, że łączenia będą niewidoczne — choć oczywiście efekt końcowy zależy też od doświadczenia w pracy z materiałem. Cieniowanie wykonujemy na szerokości ok. 10–15 cm, wchodząc na wciąż mokry fragment materiału.

Całkowity czas schnięcia drugiej warstwy wynosi 24 godziny (w temperaturze 20°C, przy wilgotności 75%). Czas ten może się wydłużyć w zależności od grubości nałożonej warstwy.

Wskazówki dotyczące aplikacji

Na bardzo chłonnych powierzchniach (np. tynk cementowo-wapienny) wygodniej jest nakładać podkład za pomocą pędzla.

Pierwszą warstwę nakładamy na grubość ziarna tynku dekoracyjnego ROMANUS. Jeśli położony został już fragment, np. 1–2 m², nie należy do niego wracać i „poprawiać” efektu — na wpół mokrym materiale bardzo łatwo go zepsuć.